Veertig seconden

Veertig seconden. Trap 7, die van 250 watt, duurde veertig seconden te lang. Toen ik nog tweeënhalve minuut moest, was ik eigenlijk al op, maar ik wilde per se deze trede voltooien. Ik probeerde mijn gedachten te verzetten. Die benen moest ik gewoon negeren.

Een greep uit mijn hersenspinsels tijdens amper twee minuten afzien:

  • Ik moet plassen.
  • Blij-ven-trap-pen-blij-ven-trap-pen.
  • Braaaand, tudududum, tudududum, braaaand, tudududum, tudududum, oooooh, wat is er aan hand? Van wie was dat liedje ook alweer? (Ik ben er nog steeds niet achter. Iemand?)
  • Ik ben misselijk.
  • Oké, universum. Beloof me dat als ik dit volhoud, mijn boek wordt uitgegeven. (Ik heb uiteraard enorm spijt van deze deal.)

Maar ze stopten er toch mee. Ik ben geen Jens Voigt die zo maar kan zeggen: ‘Shut up, legs!’ De brand in mijn benen werd ondraaglijk en ik kon de vereiste snelheid niet meer handhaven. Einde test.

Terwijl ik balend over mijn stuur hing, verkeerde Jamie (van Wielertrainer.com) in een zeer optimistische stemming.

‘Wauw, bijna twee trappen verder dan de vorige keer.’

‘Inderdaad, bijna’, waarbij ik bijna nog maar eens benadrukte. Misschien was het iets te naïef van mij om te denken dat ik deze trede ook weer even zou voltooien. Daar durfde ik trouwens pas aan te denken toen ik die van 225 watt met gemak achter me liet. Tijdens de eerste test hield ik het na 10 seconden al gezien bij dit wattage en nu leek het weinig voor te stellen. Toch hakte de laatste verhoging met 25 watt er gisteren hard in. Ik ging kapot.

Enkele minuten later drong de boodschap van Jamie tot me door. Ik heb in de afgelopen drie maanden een goede basis gecreëerd. Ik ben inmiddels een paar kilo spieren rijker en vet (ook viceraal!) armer. En voor wie het iets zegt: mijn anaerobe vermogen is toegenomen met 0,9 (dus zeg maar gerust 1) watt per kilogram lichaamsgewicht.

De trainingszones zijn daardoor compleet op zijn kop gezet. Dat betekent dat ik weer even een rijtje hartfrequenties uit mijn hoofd mag leren. En als ik er dan gelijk een pakkend melodietje bij verzin, zoals de basisschoolleerlingen met de rekentafels doen, dan kan ik dat voortaan inzetten om mijn gedachten te verzetten als mijn benen gaan branden.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *