Geen nieuws is goed nieuws

‘Geen nieuws is goed nieuws’ hanteer ik vrij vaak in het dagelijks leven. Heel handig, want het scheelt een hoop tijd. Het is echter niet zo’n handige instelling als je een blog wilt bijhouden. Lezers willen graag zekerheid, is mij verteld. Je moet daarom consequent zijn in de dagen waarop je een post plaatst. Dat ben ik dus niet. Heel de maand mei heb ik niets gepost. Dat voelt bijna alsof ik een maand niet getraind heb. Gelukkig is dat niet het geval!

Met het trainen gaat het goed. Maar goed is wel een beetje saai. Het is vast veel leuker om te lezen over mijn blunders of frustraties, dan over een prachtige kiekendief die ik tijdens een van mijn ritten zag. (Om maar even aan te geven hoe ik tegenwoordig geniet tijdens het fietsen.)

Gaat dan ook werkelijk alles goed? Nou, nee, maar ik heb niet echt veel te klagen. De schema’s van Jamie geven me ritme en vertrouwen. Inmiddels train ik zo’n drie à vier keer per week, variërend van anderhalf uur met interval tot een rit met de plaatselijke toerclub, meestal zo’n zestig tot zeventig kilometer.

Twee weken geleden kreeg ik echter wel een signaal van mijn benen om even wat rustiger aan te doen. Ik reed al anderhalve week rond met zere benen, van de eerste tot de laatste minuut. Ik heb die week toen bewust maar twee trainingen gedaan en dat hielp, want ik herstelde en nu is er niets meer aan de hand. Ik denk niet dat hiervan een scène wordt gemaakt als mijn leven verfilmd wordt.

Het gevoel is dus goed. Maar of de wetenschap het daarmee eens is, zien we over een paar weken. Dan is het weer tijd voor een test bij Wielertrainer.com

P.S.: de foto ter illustratie bij dit bericht heb ik gemaakt tijdens de Eneco Tour van 2014 in Breda. Het is uiteraard Tom Dumoulin. Gelukkig zijn ze bij de Giro niet van zo ‘geen nieuws is goed nieuws’.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *