Recensie: Mijn gevecht

Na de opmerkelijke voorbespreking bij De Wereld Draait Door had half wielerminnend Nederland zijn mening al klaar over het boek Mijn gevecht van Thomas Dekker en Thijs Zonneveld. Velen zonder ook maar een letter van het verhaal te hebben gelezen.

Inmiddels zijn we enkele weken verder en lijkt de algemene opinie over het boek, de schrijver en de hoofdpersoon heel wat milder dan direct na de beruchte DWDD-uitzending. Het verhaal zit namelijk goed in elkaar, is toegankelijk en boeiend. Af en toe ook pijnlijk, want het blijft triest te lezen hoe een renner, gezegend met zoveel talent, alles maar dan ook alles vernietigt.

Dekker is door schade en schande wijzer geworden. Dat is een traag proces geweest, maar inmiddels heeft hij zelfkennis, kent hij zijn valkuilen en bovenal beschouwt hij zichzelf niet als slachtoffer. Dat siert hem en dat maakt het boek tegelijkertijd realistischer. Het is geen zielig jankverhaal van een wielrenner die de top wil halen en ten prooi valt aan de doping. Het is een nuchter verhaal van een ongeduldig talent met een groot verlangen naar status. Een paradijsvogel in een duiventil. Inderdaad, ik heb een zwak voor hem.

Mijn gevecht is niet Dekkers eerste boek. In 2011 verscheen Schoon genoeg, waarin hij de lezer al een intieme kijk geeft in zijn leven als destructieve profwielrenner. Het eerste boek had bijlange na niet zo’n impact, waarschijnlijk omdat hij zijn mond houdt over andere renners. Of waren we in 2011 nog in de veronderstelling dat Dekker een uitzonderlijk exces was in de wielersport? Zijn we nu, vijf jaar later en vele bekentenissen verder, zoveel wijzer en gedesillusioneerd dat we terugverlangen naar de tijd van de omerta? Werd er daarom in eerste instantie zo vijandig gereageerd op het boek?

Blijkbaar wint de nieuwsgierigheid het toch van de aversie, want het boek prijkt inmiddels op de derde plaats van de bestseller top 60.

Voor de liefhebbers is het overigens interessant om de twee Dekker-boeken met elkaar te vergelijken. Hij beschrijft namelijk dezelfde gebeurtenissen in beide boeken op een andere manier. In het eerste deel is Dekker hoogst verontwaardigd dat hij niet wordt opgesteld in de Tour van 2008. De ploegleiding vond hem niet goed genoeg. In Mijn gevecht vertelt hij dat hij zich onmogelijk heeft gemaakt bij het team, omdat hij zijn eigen (doping)plan trok. Zelfde situatie, ander inzicht.

Het boek heeft mij ook een vraag opgeleverd. Eentje waarop ik wellicht nooit antwoord zal krijgen: is Mijn gevecht wellicht een subtiele spin-off van het boek over Dekkers ‘frenemy’ Boogerd? Schrijver Filemon Wesselink sloot zijn boek De Ronde van Boogerd af met een relaas over een ontmoeting met ‘een renner’ die hem prikkelt met de woorden: ‘Je zou het echte verhaal eens moeten weten.’ Verder worden we niet veel wijzer van dit hoofdstuk.

Maar nu heb ik zo’n vermoeden wie deze renner was. En mocht het toch Dekker niet zijn, dan hoop ik dat deze anonieme renner contact opneemt met Zonneveld. Die maakt er wel wat moois van.

thomasdekker

Conclusie: Thomas Dekker en Thijs Zonneveld staan terecht op het podium van de bestseller top 60. 

Thomas Dekker: mijn gevecht – Thijs Zonneveld
Voetbal Inside – Overamstel
ISBN 9789048835157

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *